( 1 ) چند جهت ( چون پذيرائى واردين و كم بود نفقهء اهل خمس و . و . ) و براى آنها است از بابت اين وجوه مصارف بودجه‌هائى ( چون هداياى و فود و اموال خاصهء ملوك - از مجلسى ره - چنانچه مخارجى هم به عهدهء آنها است . ( 2 ) 5 - از على بن اسباط گويد : چون ابو الحسن موسى ( امام كاظم " ع " ) نزد مهدى عباسى آمد ، ديد در كار رسيدگى به مظالم است و آنها را به صاحبان حق بر ميگرداند ، فرمود : اى امير المؤمنين ، چه شده است كه مظلمهء ما و حقى كه از ما برده‌اند بر نمىگردد ؟ گفت : اى ابا الحسن ، اين چيست ؟ فرمود : چون خداوند تبارك و تعالى فدك و حومهء آن را براى پيغمبر خود گشود و آن را بىرنج و قشون كشى و ايلغار اسب سوار و شتر سوار به دست پيغمبر انداخت ، خدا بر پيغمبر خود اين آيه را فرو فرستاد ( 28 سوره اسراء ) : « بده به ذى القربى حقش را » ، پيغمبر ندانست كه ذى القربى كيانند و در بارهء آن به جبرئيل مراجعه كرد و جبرئيل به پروردگارش مراجعه كرد و خدا به او وحى كرد كه فدك را به فاطمه ( ع ) بده ، رسول خدا ( ص ) فاطمه را خواست و به او فرمود : اى فاطمه ، به راستى كه خدا به من دستور داده است تا فدك را به تو بدهم . عرض كرد : يا رسول الله ، پذيرفتم از تو و از خدا ، و هميشه تا رسول خدا ( ص ) زنده بود ، وكلاى فاطمه ( ع ) در آن بودند و آن را به تصرف داشتند و چون ابو بكر متصدى كار شد ، وكلاى فاطمه ( ع ) را از آن بيرون كرد و فاطمه نزد او رفت و درخواست كرد كه آن را به وى باز پس دهد ، به او گفت : يك سياه يا سرخ بياور كه گواهى دهد فدك از آن تو است ، فاطمه ( ع ) امير المؤمنين